νότα iv
η γοητεία της μορφής. η ολονύκτια προσήλωση· οι στιγμές ανεκδιήγητου πανικού, το τελευταίο σκαλοπάτι πριν την ασυγκράτητη πτώση και η θέα του ανοίγματος· ενός δραματικού ανεδαφισμού. όλα στο όνομα της μνήμης. εξάντληση, ευτυχία, εκφράσεις, κύτταρα, παράστημα, σπέρμα, βλέμμα. το σιωπηλό μεγαλείο των αγνώστων σε κάποιο σταυροδρόμι, οι προσπάθειες του θέλω και του φοβάμαι, η διακριτική
λογοκρισία της ιδέας. να μην χρειαστεί ν’ ακούσω γι’ αυτό το ζήτημα, είπες.
.
.